رسول اکرم(ص) میفرمایند:

نَجَاةُ الْمُؤْمِنِ فِی حِفْظِ لِسَانِهِ

راه نجات مؤمن کنترل زبان هست

(اصول کافی جلد2 صفحه114)

 

این روایته که به حدیث "ملک داعی" مشهوره. پیامبر اسلام (ص) میفرمایند:خداوند در آسمان هفتم فرشته‌ای دارد به نام "داعی". هنگامی که ماه رجب میاید این فرشته هرشب این ماه تا صبح میگوید: خوشا به حال تسبیح کنندگان خدا ،‌خوشا به حال فرمانبرداران خدا. خداوند فرموده همنشین کسی هستم که با من همنشینی کند ، فرمانبردار کسی هستم که فرمانبردار باشد و بخشنده‌ی خواهان بخشایش هستم. ماه ، ماهِ من ، بنده ، بنده‌ی من و رحمت ، رحمتِ من است! هرکسی در این ماه من را بخواند او را اجابت میکنم و هرکس از من بخواهد به او میدهم و هرکس از من هدایت بخواهد او را هدایت میکنم. این ماه را رشته‌ای بین خود و بندگانم قرار دادم که هرکس آن را بگیرد به من میرسد.

 

روز قیامت دو دسته رو صدا میزنند! یک ندا ، ندای "اَیْنَ الْفاطِمیّون" هست و ندای دیگه ندای "اَیْنَ الرّجَبیّون" بیاید سعی کنیم در این دو گروه قرار بگیریم.

 

سلام

سلام به همه دوستان عزیز و گرامی

دوباره می خوام شروع کنم :-)

كوچه های غربت و غم قحطی یك مرد

 بود خانه مان در غارت بی غیرتی نامرد بود

دست مادر را گرفتم تا سوی مسجد رویم

 ناگهان آتش گرفتم دست مادر سرد بود

عشق چيست؟ ازدواج چیست ؟

 

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چيست؟

استاد در جواب گفت: به گندومزار برو و پرخوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندومزار، به ياد داشته كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني؟

شاگرد به گندمزار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.

استاد پرسيد: چه آوردي؟

و شاگرد با حسرت جواب داد: هيچ! هر چه جلو مي رفتم، خوشه هاي پرپشت تر مي ديدم و به اميد پيدا كردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندمزار رفتم.

استاد گفت : عشق يعني همين!

شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟

استاد به سخن آمد كه: به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي!

شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت.

استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم.

استاد باز گفت: ازدواج يعني همين!!

 

راز هنگام دوستی را زمان دشمنی فاش کردن، دوری از انسانیت و شرف است و افشاگر را به تباهی می کشاند

امام صادق عليه السلام

الهم صل علی محمد و آل محمد

 رحلت جانگداز رسول مکرم اسلام حضرت محمد مصطفی صل الله علیه و آله و سلم و سبط اکبرش کریم اهل البیت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام تسلیت باد

امیر المومنین علی علیه السلام

از هر چه در دنیا بیشتر دوست داری،بیشتر بترس

امام علی علیه السلام:

 رُبِّ عالِمٍ قَدْ قَتَلَهُ جَهْلُهُ ، وَ عِلْمُهُ مَعَهُ لا ینْفَعُهُ

 چه بسیارند دانشمندانی كه جهلشان آنها را كشته در حالی كه علمشان با آنهاست، اما به حالشان سودی نمی دهد

الله

خدایا دیده ای بینا به من ده

Boycotting Israeli Goods

اسرائیلی ها را آسان بشناسید
برای اینکه کالاهای اسرائیلی را بهتر بشناسید و این کالاها را تحریم کنید به جای حفظ لیستی بلند بالا از شرکتهای اسرائیلی بهترین راه از روی بارکد محصولات است . تمام محصولات اسرائیلی ابتدای بارکدشان با 729 شروع می شود.

خداوندا !

خداوندا ! مرا با عذاب و عقوبتت ومجازاتت ادب نكن ومرا دچار حیلت های خویش مساز ...

خوشبختی من كجاست پروردگار من!!! وقتی كه سعادت جز از مشرق دستهای تو طلوع نمی كند ... مفر من روزنه ی نجات من گریزگاه من كجاست وقتی هیچ پناهی جز تو نیست ...

نه آن كس كه نیكی می كند از یاری و رحمت تو مستغنی است نه آن كس كه اهل بدی است و در مسیر نارضایتی تو قدم بر می دارد میتواند از حیطه قدرت تو خارج شود ...

آفریدگارا : من تو را به خودت شناختم با خودت و به واسطه ی خودت تو بودی كه مرا بسوی خودت راه نمودی ... تو بودی كه مرا به خودت خواندی و دعوتم كردی ...

اگر تو نبودی و اگر تو نمی كردی من چه میدانستم كه تو كیستی ؟

سپاس خدای را سزاست كه تا صدایش میكنم پاسخم می گوید اگر چه وقتی او مرا صدا می كند من كاهلی می كنم... و سهل انگاری برای پاسخ گفتن و جواب دادن ...

سپاس خدای را سزاست كه هر چه از او می طلبم عطا میكند اگر چه وقتی او درخواستی می كند یا چیزی می طلبد من بخل می ورزم و خست به خرج می دهم ....

سپاس خدای را سزاست كه هر وقت بخواهم می توانم صدایش كنم و هر گاه در پی خلوتی با او باشم بی هیچ واسطه ای میتوانم داشته باشم... و او همیشه برآورنده ی خواست های من است ...

سپاس خدای را سزاست كه غیر از او نمی خواهم و اگر بخوانم هم پاسخ نمی شنوم ....

سپاس خدای را سزاست كه به غیر او دل نمی بندم و اگر هم ببندم دلم را می شكند و پشتم را خالی می كند ...

سپاس خدای را سزاست كه به او تكیه می كنم و او گرامی ام می دارد و دست نوازش بر سرم می كشد و به مردم تكیه نمی كنم كه اگر كنم خوارم می كنند و تنهایم می گذارند ...

سپاس خدای را سزاست كه از من بی نیاز است اما با من دوستی می كند و به من محبت می ورزد ...

سپاس خدای را سزاست كه با من برد باری می كند انگار كه من هیچ گناهی نكرده ام به گونه ای در من می نگرد كه هیچ خطایی از من سر نزده است با من طوری رفتار می كند انگار كه هیچ لغزشی نداشته ام ...

این خدا این خدای من به راستی كه ستایش بر انگیز است. به حقیقت دوست داشتنی است و به واقع سجده كردنی ...

راستی كه محبوبی به خوبی او نیست و او معشوق ترین من است ...

ای خالق مهربان ! آنچنان كه من دریافته ام راه ها به سوی تو هموار است و چشمه های جوشان امید نزد تو سرشار ...

دست امید و استمداد گشودن به منبع فضل تو مجاز است و درهای دعا و نیایش برای فریاد كنند گان و طا لبان تو باز ...

خدایا من دریافته ام كه تو برای امیدواران موضع اجابتی و برای دردمندان گرفتاران محل پاسخ و رحمت ...

 

يک عمر به انتظار مانديم همه                  غمديده و بيقرار مانديم همه

     بازآ که شکست، دل ز ياد غم تو                 بي روي تو بي بهار مانديم همه

 

باران باش، که در باریدنش علف هرز و گل سرخ از برایش یک معناست

اشعار ناب

سلسله موی دوست حلقه دام بلاست
                            هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست

گر بزنندم به تیغ در نظرش بی​دریغ
                            دیدن او یک نظر صد چو منش خونبهاست

گر برود جان ما در طلب وصل دوست
                            حیف نباشد که دوست دوستر از جان ماست

دعوی عشاق را شرع نخواهد بیان
                            گونه زردش دلیل ناله زارش گواست

مایه پرهیزگار قوت صبرست و عقل
                            عقل گرفتار عشق صبر زبون هواست

دلشده پای بند گردن جان در کمند
                            هر چه کند جور نیست ور تو بنالی جفاست

تیغ برآر از نیام زهر برافکن به جام
                            كز قبل ما قبول وز طرف ما رضاست

گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر
                            حکم تو بر من روان زجر تو بر من رواست

هر که به جور رقیب یا به جفای حبیب
                            عهد فرامش کند مدعی بی​وفاست

سعدی از اخلاق دوست هر چه برآید نکوست
                            گو همه دشنام گو کز لب شیرین دعاست